POZNAŃ

"wifan" <wi...@poczta.okay.pl> wrote in message
<;...

Dodam, ze pan Peatz jak tylko przyjechal do Lomzy z Italii to puscil
info ze zostawil tam kochanke, z ktora faktycznie mial mieszkac. Ze
niby bylo oburzenie wsrod wlasnych klerykow, ze tak nie wypada.
Kochanka, mozna domyslac sie, byla rodzaju meskiego, ale gdzie
babcinom spod Lomzy by to do glowy przyszlo. One tylko po bozemu. Co
wiecej, pan Peatz czesto odwiedzal ksiedza Antoniego Kochanskiego w
Augustowie, notorycznego pedofila, znanego z molestowania dzieci.
Glemp o wszystkim wie (Paetzu i Kochanskim) ale szu szu szu.
Dla archiwow, zalaczam caly tekst rzepy:
2002.02.23 Nr 46
Grzech w Pałacu Arcybiskupim
Papież podejmie właściwe decyzje
KOMENTARZ: Przeciąć milczenie
FOT. (C) MAREK LAPIS/TAMTAM
JERZY MORAWSKI
Nikt z moich informatorów - duchownych i osób świeckich - nie zgodził
się na publiczne ujawnienie swego nazwiska. Rozmowy jednak nie
odmawiali. Mówili przekonani, że publikacja prasowa pomoże w tym, z
czym sobie sami nie poradzili. I że pomoże Kościołowi. Chodzi o
seksualne molestowanie kleryków i księży przez poznańskiego
arcybiskupa Juliusza Paetza.
Ojciec jednego z kleryków seminarium duchownego mieszka blisko
Poznania. Pewnego dnia syn niespodziewanie przyjechał do domu. Był
wzburzony i poruszony.
- Syn miał twarz bladą niczym sufit, nie mógł usiedzieć na krześle -
mówi ojciec. - Nie chciał nic powiedzieć. W końcu wykrzyczał płacząc:
"Nie wiedziałem, że nasz arcybiskup jest pedałem!". Mówił:
"Spotkałem
się z arcybiskupem". Nic więcej. Przez kilka godzin się miotał.
Miał powołanie, był pełen wiary. Wezwał go do siebie arcybiskup. I
wtedy coś się stało. Syn chciał zabrać dokumenty i opuścić seminarium.
Powstrzymałem go.
Wyjechał na dalsze studia kapłańskie za granicę. Co się wówczas stało
u arcybiskupa i czy to ma dalsze konsekwencje? - pyta ojciec.
Inny kleryk z seminarium zrelacjonował swoje spotkanie z arcybiskupem
poznańskiemu księdzu. Był przerażony. Wiedział bowiem, że będzie
musiał się dalej widywać z metropolitą. Na przykład w trakcie
scrutinium, czyli rozmowy w cztery oczy z arcybiskupem. Taką rozmowę
odbywa każdy kleryk trzykrotnie w trakcie nauki w seminarium
duchownym. Ksiądz zdobył wcześniej doświadczenia i poradził klerykowi,
jak ma się zachować:
- Arcybiskup na przywitanie poda ci rękę, ty swoją wysuń, ale
usztywnioną w łokciu. Tak, abyś szybko cofnął, gdy on uściśnie twoją
dłoń. Poczuje twoje usztywnienie. To będzie dla niego sygnał, że nic z
tobą nie wskóra.
Przed dwoma laty arcybiskup zaprosił młodego księdza Jana (imię
zmienione) na obiad. Ksiądz nie wiedział, dlaczego dostąpił tego
zaszczytu. Hierarcha zaproponował mu studia zagraniczne, po których
obejmie ważną funkcję w kurii. Była to nęcąca propozycja. Ksiądz Jan
miał się zastanowić. Otrzymał numer telefonu na biurku arcybiskupa.
Nastąpiło pożegnanie.
- Uścisk dłoni i przysłowiowy misiu - opowiada ksiądz Jan. - Później
arcybiskup przytulił mnie. Momentalnie poczułem, że coś jest nie tak.
Odsunąłem się od niego i spojrzałem. Arcybiskup zaczął się tłumaczyć,

że to takie baccione.
FOT. (C) REMIGIUSZ SIKORA/PAP
Ksiądz uczył się włoskiego i wiedział, że baccione oznacza buziak.
- Uznałem to za gest homoseksualny. Przecież wiedziałem o
skłonnościach arcybiskupa. Było o nich głośno. Spodziewałem się
jednak, że potrafi się kontrolować.
Czułe pożegnanie wzbudziło w księdzu odrazę. Po dwóch dniach
zatelefonował. Arcybiskup zapytał, jak się sprawy mają. Ksiądz
powiadomił go, że rezygnuje ze studiów.
Zakaz wstępu dla arcybiskupa
Obok poznańskiej katedry na Ostrowiu Tumskim znajduje się Pałac
Biskupów, siedziba arcybiskupa. Wokół zabytkowe budowle wśród
wysokich, rozłożystych drzew. Promienie lutowego słońca tracą
przejrzystość, układają się w półcienie, w tajemne refleksy. Czuje się

tu oddech wieków, powagi i dostojeństwa.
Do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego położonego nie dalej niż 200
metrów wiedzie podziemne przejście pod ruchliwą ulicą. Rektor
seminarium, ksiądz dr Tadeusz Karkosz nie odpowie na ani jedno
pytanie. Prosi o zrozumienie.
- Mnie chodzi tylko o dobro tych chłopaków, którzy są pod moją opieką
- mówi i odchodzi. Jak mówią mi inni duchowni, rektor zdobył się na
rzecz niebywałą. Zabronił arcybiskupowi odwiedzania seminarium.
Poprzedni metropolita poznański Jerzy Stroba odwiedzał seminarium
bardzo rzadko. Jego wizyty były zawsze poprzedzone przygotowaniami i
miały odświętny charakter. Arcybiskup Juliusz Paetz wpadał natomiast
często niezapowiedziany. Maszerował prosto do pokoju, gdzie mieszkają
klerycy. Ksiądz rektor po "sprawach, które wyszły" oświadczył
metropolicie wprost, że ma zakaz pojawiania się w seminarium bez
uprzedzenia.
- Normalnie rektor seminarium po takim oświadczeniu zostałby
natychmiast odwołany. A tu arcybiskup przyjął wszystko w milczeniu. Na
rektora nie spadły żadne kary. Czy w ten sposób nie przyznał się do
winy? - pyta jeden z księży.
Na zachowanie arcybiskupa klerycy skarżyli się przełożonym seminarium.
Takich sygnałów było coraz więcej. Sprawa stawała się głośna. Kilka
osób rozmawiało na ten temat z metropolitą.
- W trakcie rozmów w cztery oczy arcybiskup zachowywał się spokojnie.
Jak dyplomata. Nie zaprzeczał zbytnio faktom - mówi mi jeden z
duchownych.
Z metropolitą poznańskim próbował rozmawiać także prof. Maciej
Giertych, ojciec Romana, jednego z przywódców Ligi Polskich Rodzin.
Maciej Giertych mieszka w Kórniku obok Poznania. Jest znaczącą świecką
osobą w diecezji. Gdy go pytam o rozmowę z arcybiskupem i
"otoczkę"
sprawy, prof. Giertych odpowiada jedynie: No comments, no comments...
Maciej Giertych nie dał jednak za wygraną. Przetłumaczył z pisma "The

Catholic World Report", wychodzącego w San Francisco, artykuł
"Problemy homoseksualizmu wśród księży". Artykuł już po
polsku, wydany
jako broszurka, rozesłany został do różnych ważnych osób w diecezji
poznańskiej i poza nią.
Ani rozmowy z arcybiskupem, ani broszury nie przynosiły jednak żadnego
rezultatu. Kolejni klerycy donosili o wypadkach w Pałacu Biskupów.
Zazwyczaj jedna trzecia kleryków opuszcza seminarium przed jego
ukończeniem. Nikt nie jest w stanie powiedzieć, ile osób porzuciło
poznańskie seminarium po kontaktach z arcybiskupem, które uznali za
molestowanie homoseksualne.
- Nikt przecież otwarcie nie powiedział, że z tego powodu odchodzi.
Wiem jednak, iż dwóch kleryków właśnie dlatego odeszło. Jeden z nich
jest teraz psychicznie chory - mówi ksiądz.
Na początku września kilka osób duchownych i jedna osoba świecka
wystosowały list do delegatów Episkopatu Polski na Synod Biskupów w
Rzymie 2001. Wśród sygnatariuszy znalazł się m.in. ksiądz profesor
Tomasz Węcławski, dziekan Wydziału Teologicznego UAM w Poznaniu,
członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej, i Paweł Wosicki,
przewodniczący Federacji na rzecz Życia Poczętego.
Po opisaniu poznańskich wydarzeń autorzy listu twierdzili: "biskup
diecezjalny swym postępowaniem zagraża diecezji". Pismo to otrzymał
również nuncjusz apostolski w Polsce ks. biskup Józef Kowalczyk.
Ksiądz Jan napisał także osobny list do nuncjusza. Zrelacjonował w nim
własne spotkanie z arcybiskupem. Podkreślił, że z troską modli się w
intencji arcybiskupa, iż istotą jego wystąpienia nie jest chęć
rozbicia Kościoła czy doprowadzenie do skandalu. Chodzi - wyjaśnił - o
uzdrowienie sytuacji.
Nuncjusz przekazał zbiorowy list arcybiskupowi Paetzowi, a jego
sygnatariuszom odpisał, że to lokalny problem. Na autorów protestu
spadły, poza Pawłem Wosickim, kary kościelne. Dziś nie chcą się na ten
temat wypowiadać.
Non possumus księdza redaktora
Pod koniec października ubiegłego roku metropolita zwołał nadzwyczajne
zgromadzenie 40 dziekanów diecezji poznańskiej. (Dziekan to funkcja
kościelna. Sprawujący ją jest przedstawicielem kurii na dziesięć
parafii.) Arcybiskup Paetz poprosił o modlitwy w intencji jedności
kapłanów z biskupami i opuścił zebranie. Dziekanom w obecności już
tylko trzech biskupów pomocniczych zakomunikowano, że są ataki na
arcybiskupa, iż pewne osoby w diecezji rozpowszechniają pomówienia na
temat arcybiskupa. A jego zasługi są przecież powszechnie znane.
Zapowiedziano dziekanom, że takie oświadczenie zostanie odczytane ze
wszystkich ambon diecezji w najbliższą niedzielę. I poproszono o
podpisanie oświadczenia, by zamanifestować jedność Kościoła w godzinie
próby.
Dziekani złożyli podpisy. Nieobecnych dziekanów z powodu choroby
odwiedzali w domach biskupi pomocniczy. Zdobyli podpisy wszystkich.
Jednak w piątek przed tamtą niedzielą poinformowano dziekanów, że
podpisane przez nich oświadczenie nie będzie odczytane z ambon.
Oświadczenie z ich podpisami powędrowało do Watykanu jako
kontrdokument na list do delegatów na Synod w Rzymie. Dziekani poczuli
się oszukani. Czterech zaprotestowało i złożyło rezygnację z urzędu.
Ks. Roman Kostecki, proboszcz w Murowanej Goślinie, nie chce być
dłużej dziekanem.
- Moja rezygnacja wynika też z innego powodu - mówi ks. Kostecki.
Zawiedli nas biskupi pomocniczy - to opinia kilku księży. - Biskup
pomocniczy Zdzisław pytał nas, gdy poinformowaliśmy go o wszystkim:
"co ja mam zrobić"? - wspomina jeden z duchownych. - Łapał się
za
głowę. A po tygodniu przyszedł do seminarium i odczytał w trakcie mszy
świętej odezwę dziekanów o poparciu arcybiskupa. Czytał klerykom,
którzy wiedzą, że jest inaczej, bo ksiądz
... read more »

klon klonu wrote:

jeszcze sie synek wlasnego komputera nie dorobiles
i musisz chodzic do biblioteki...?
W